Stephen King (Łowca Snów)

Czwórka długoletnich przyjaciół przyjeżdża do domku w środku lasów w Maine, w którym spotykają się co jakiś czas, aby pobyć w swoim towarzystwie, często również polując na zwierzynę. W trakcie ich pobytu w lesie napotykają mężczyznę błąkającego się po głuszy. Zabierają go do chatki i odkrywają, że człowiek ten zapadł na jakąś dziwną chorobę. Ponadto armia Stanów Zjednoczonych ogłasza, że las zostaje objęty kwarantanną ze względu na atak przybyszów z kosmosu.

"Łowca snów" powstał w czasie, gdy Stephen King leczył rany po przebytym wypadku samochodowym. Sam autor przyznaje, że powieść ta pomogła mu przetrwać okresy fizycznego cierpienia. A moim zdaniem te tragiczne okoliczności powstania książki niejako przyczyniły się do stworzenia jednej z najlepszych historii o kosmitach, z jakimi miałam styczność. W przypadku "Łowcy snów" King stosuje podobny zabieg, z jakim jego czytelnicy mieli do czynienia podczas obcowania z powieścią pod tytułem "To". Zręcznie przeplata czasy dzieciństwa z okresem dorosłości (choć w "To" odbywało się to na większą skalę). Poza tym w "Łowcy snów" zauważymy dość sporo nawiązań do tamtej pozycji.

Historia dzieciństwa naszych bohaterów to przede wszystkim opowieść o niezwykłej przyjaźni - przyjaźni czterech chłopców z niedorozwiniętym, obdarzonym nadprzyrodzonymi mocami Dudditsem. King w tych fragmentach podkreśla siłę dziecięcej przyjaźni, która przetrwa mimo upływu lat. Duddits od początku wydaje się być chłopcem wręcz zjawiskowym, nie tylko ze względu na moce, które posiada, ale również przez jego wielką, wręcz naiwną dobroć. I to właśnie Duddits stanie się integralną postacią w walce z Obcymi.

"Łowca snów" to nie tylko opowieść o kosmitach i młodzieńczej przyjaźni, ale również o okrucieństwie ludzkim, które najsilniej objawia się w postaci dowódcy wojskowego Kurtza. Mężczyzna, dbając wyłącznie o własną reputację, z premedytacją morduje niewinnych ludzi, tłumacząc się tym, że zostali oni zarażeni przez Obcych. Poza tym, wykorzystując swoją władzę nad żołnierzami również ich wciąga w swoje szaleństwo.

Powieść, mimo, że bardziej kwalifikuje się do gatunku science-fiction niż horroru niezwykle dobrze się czyta - w szczególności retrospekcje z dzieciństwa naszych bohaterów. Co się zaś tyczy rzeczywistej akcji to miejscami może przynudzać niewytrwałego czytelnika, ale myślę, że warto przecierpieć te momenty, gdyż King rekompensuje to nam samą tematyką lektury oraz wnikliwym przesłaniem. Jego pozytywne postacie jak zwykle zdobywają serca czytelników, ale prym wiedzie w szczególności Duddits, od którego niejedna osoba może śmiało brać przykład. W kilku słowach można powiedzieć, że "Łowca snów" to poruszająca, wciągająca i chwilami przerażająca opowieść o przyjaźni i szaleństwie, którą każdy wielbiciel tak Stephena Kinga, jak i science-fiction powinien znać. Polecam również ekranizację z 2003 roku w reżyserii Lawrenca Kasdana.

by Buffy1977.