Stephen King (Miasteczko Salem)   #1

Pisarz, Ben Mears, po latach wraca do miasteczka Jerusalem, w którym spędził najlepsze, a zarazem najstraszniejsze lata swojego dzieciństwa. Pragnie wynająć owiany złą sławą Dom Marstenów, w którym za młodu przeżył coś przerażającego. Jednak po dotarciu do Salem dowiaduje się, że dom został sprzedany. Ben zatrzymuje się w miejscowym pensjonacie i zaczyna pisać książkę o Domu Marstenów, przy okazji poznaje również Susan Norton, w której zakochuje się. Jednakże mimo tej sielanki wkrótce w Salem zaczynają znikać ludzie i to między innymi Ben staje się podejrzanym.

Tym razem Stephen King stworzył klasyczną powieść wampiryczną, która w wielu szczegółach przypomina sławetnego "Draculę" Brama Stokera - sam pisarz przynaje, że "Miasteczko Salem" miało być niejakim hołdem złożonym tej legendarnej książce. Muszę przyznać, że pomieszanie znanych z "Draculi" motywów ze współczesnymi realiami stanu Maine wyszło Kingowi nadzwyczaj dobrze. Mistrz nie zapomniał o tym, jak należy straszyć czytelnika, więc na początku powieści serwuje mu stały element swoich książek - tajemniczy klimat małego, spokojnego miasteczka oraz skupia się na wzajemnych relacjach mieszkańców Jerusalem, które nie są tak różowe, jak wydawałoby się na pierwszy rzut oka.

"Miasteczko wiedziało wszystko o ciemności. Wiedziało wszystko o ciemności, która okrywa ziemię, gdy słońce skryje się za linią horyzontu, a także o tej, która panuje w ludzkiej duszy."

Jednym z głównych elementów powieści Kinga są bohaterowie - bez ich dokładnej charakterystyki literatura Kinga nie miałaby tak wielkiej siły rażenia. W tym przypadku Mistrz przedstawia nam pisarza z mroczną przeszłością, rezolutnego chłopca, cynicznego nauczyciela, wesołkowatego lekarza oraz piękną artystkę - są to osoby, które wkrótce odegrają rolę łowców wampirów. A z drugiej strony barykady mamy krwiopijców, których sposób przedstawienia idealnie odzwierciedla klasyczną postać wampira - King pokazał nam jak naprawdę powinien wyglądać i zachowywać się Wiecznie Żywy, nie to co pani Meyer w swoim "Zmierzchu". "Miasteczko Salem" nie tylko przeraża, ale również często wzrusza czytelnika, szczególnie na początku powieści. Potem mamy już tylko nieustającą akcję, która jak zwykle u Kinga nie kończy się tak, jakbyśmy tego oczekiwali.

"Miasteczko Salem" zdecydowanie jest najlepszą pozycją wampiryczną, jaką dane mi było przeczytać. King swoim przedstawieniem krwiopijców pobił nawet samą mistrzynię Anne Rice i stworzył książkę, którą znają wszyscy, nie tylko jego fani. Polecam wszystkim to nowoczesne spojrzenie na postać Draculi, a spragnionych więcej odsyłam do ekranizacji w reżyserii Toba Hoopera z 1979 roku lub miniserialu Mikaela Salomona z 2004 roku.

By Buffy1977.