C.C. Humphreys
(Wład Palownik. Prawdziwa Historia Drakuli)

Każdy doskonale wie, kim jest sławny hrabia Drakula, wykreowany przez Brama Stokera w jego ponadczasowej powieści. Ale niewiele osób zdaje sobie sprawę z prawdziwego wizerunku tej postaci, na której Stoker bez wątpienia bardzo luźno oparł postać swojego wampira. Wład Tepes był księciem Wołoszczyzny w latach 1448, 1456-1462, 1476. Jego rządy należą chyba do najbardziej kontrowersyjnych wydarzeń historycznych. Humphreys w swojej książce przedstawia nam sfabularyzowaną wersję prawdziwych wydarzeń historycznych. W powieści o życiu Drakuli opowiadają nam jego najbliższy przyjaciel, kochanka oraz spowiednik. Czytelnik zostanie skonfrontowany z prawdziwym koszmarem dzieciństwa Włada, kiedy to uczył się sztuki tortur oraz jego dorosłego życia, podczas którego bezwzględnie mordował każdego swojego wroga, wyruszał na straceńcze wojny oraz co chyba jest największym znakiem rozpoznawczym tej postaci nabijał swoich wrogów na pale i zapełniał nimi Pole Kruków znajdujące się na jego ziemi. Ale z drugiej strony Drakula okaże się osobą ceniącą honor ponad wszystko inne, potrafiącą kochać, zdolną nawet do zhańbienia swojego imienia w oczach najlepszego przyjaciela, aby uratować mu życie. Czytelnikowi niełatwo będzie ocenić jednoznacznie tę postać, będzie się miotał pomiędzy sprzecznymi odczuciami względem niego - będzie go podziwiał, aby za chwilę go znienawidzić i nie zmieni się to nawet po skończeniu powieści. Myślę, że autorowi dokładnie o to chodziło - wszak w posłowiu jasno mówi, że nie starał się oceniać Drakuli, wolał zostawić to czytelnikom.

Nie przepadam za książkami historycznymi, nawet tymi sfabularyzowanymi, ale ku mojemu zdziwieniu wprost nie mogłam oderwać się od tej pozycji, czytałam bez chwili wytchnienia, aż do ostatniej strony. W końcu znalazłam tutaj wszystko, co powinna posiadać dobra powieść - miłość, zdradę, wojnę oraz co chyba jest dla mnie najważniejsze mnóstwo przelanej krwi. Humphreys idealnie nakreślił również tło historyczne oraz nastroje, jakie wówczas panowały pośród różnych społeczności europejskich. Ale co chyba najciekawsze autor nieustannie podkreślał, jakie motywy kierowały władcami przelewającymi krew niewinnych (przynajmniej wedle tego, co sami mówili) - otóż, głównym katalizatorem okazała się religia, Allah przeciwko Bogu. To kolejny aspekt książki, którego czytelnik będzie musiał ocenić sam - krucjaty, wyprawy krzyżowe, rzeź tych, którzy nie wyznawali religii chrześcijańskiej. Ta pozycja to niezbity dowód na to, iż największa religia świata od zarania dziejów budowana była na bestialskich mordach.

Język powieści może odstręczyć niejednego czytelnika. Ja akurat wprost przepadam za takim staroświeckim stylem, ale dla wielu może on okazać się zwyczajnie niezrozumiały. A szkoda, ponieważ moim zdaniem historia Drakuli zasługuje na nasze zainteresowanie. Opowieść o człowieku pełnym sprzeczności, Diable walczącym w imię Boga to coś na tyle interesującego, aby przykuć czytelników do tego tomu i nie puścić, aż do zakończenia. Nie ukrywam, że mogę być mocno nieobiektywna w swojej ocenie, w końcu zawsze interesowała mnie historyczna postać Włada Palownika, ale z drugiej strony nie wyobrażam sobie, żeby ktokolwiek mógł przejść obok tej pozycji całkowicie obojętnie. To prawdziwy horror oparty na faktach, którego strony wprost przesiąknięte są krwią oraz namiętnością. Każdy na tyle cierpliwy czytelnik, któremu uda się zasmakować w pięknym stylu tej książki oraz nagromadzeniem historycznych wydarzeń będzie wprost wniebowzięty, w końcu dostanie wszystko, co najlepsze w literaturze. Moim zdaniem Hollywood powinien jak najszybciej odkupić prawa do ekranizacji tej powieści, bo film na pewno okazałby się prawdziwym hitem.

Bardzo dziękuję Beatrix73 (http://beatrix73.wordpress.com/) za przesłanie mi tej powieści - gdyby nie Ty z pewnością przeszłaby mi koło nosa możliwość zapoznania się z tą wspaniałą literaturą.

by Buffy1977.