"Youth Brings the Change" w Rumunii!

Projekt „Youth brings the change" odbywający się w Krajowej (Rumunia) podzielony został na parę części, następujących po sobie w naturalny i logiczny sposób. Projekt rozpoczął się od gier, które miały na celu poznać lepiej pozostałych uczestników. Kiedy już poznaliśmy się trochę lepiej, podzieleni na grupy składające się z różnych narodowości mieliśmy za zadanie pokazać dobre przykłady zmian, które zaszły w naszych miastach. Zainspirowani relacją i zdjęciami pozytywnych inicjatyw, dzieliliśmy się również naszym doświadczeniem w niesieniu zmian w lokalnej społeczności/mieście. Opisywaliśmy proces, znajdowanie partnerów, funduszy itp.

 

Kolejnym krokiem w projekcie było tworzenie obrazu wymarzonego miasta. Ponownie podzieleni na grupy, próbowaliśmy w graficzny sposób przelać nasze pomysły na papier i ciekawie zaprezentować je przed innymi. Następnie zmierzyliśmy się z grą mającą na celu pokazanie nam jak walczyć o swój interes jednocześnie mając na uwadze interesy innych. Dostaliśmy opis pewnego miasta oraz jego sytuacji, następnie część z uczestników została mianowana mieszkańcami, inna część – ekologami, pozostali – władzami miasta a czwarta część – przedstawicielami firmy zewnętrznej. Zadanie było proste - znaleźć kompromis w sprawie dotyczącej wszystkie strony – otwarcia nowego punktu przemysłu w mieście cieszącym się spokojem, przyrodą i falą turystów w sezonie letnim.

 

Kolejnym i ostatnim krokiem były konkretne działania w kierunku poprawy funkcjonowania Krajowej. Jako uczestnicy mieliśmy obowiązek wykonać przynajmniej parę zdjęć miasta z podpisami opisującymi co urzekło nas w tym miejscu lub co nam tam przeszkadza. Następnie wybraliśmy najlepsze z nich i zrobiliśmy wystawę w parku miejskim. Kolejnym krokiem było zaprojektowanie wzoru na T-shirty łączący w sobie elementy: Erasmus+, niesienia zmian oraz logo lokalnej organizacji. Dzień później każdy dostał T-shirt z wykonaną grafiką. Zaprojektowaliśmy również ulotkę promującą program Erasmus+, przykłady działań miasta na rzecz lokalnej społeczności, jakie cechy posiada idealne miasto, co można zmienić w Krajowej itp. Zwieńczeniem tych działań była akcja, w której wszyscy uczestnicy przeszli się ulicami miasta i w przypadku samochodów zaparkowanych w całości na chodniku (co było dużym problemem miasta) wkładali za wycieraczki kartek pokazujący w graficzny sposób jak należy parkować aby udostępnić niezbędne miejsce pieszym. Ostatniego dnia dzieliliśmy się naszymi przemyśleniami nt. co zmienimy po powrocie do domu oraz co nam dał projekt.

 

Temat projektu był ściśle związany z gospodarką przestrzenną średniej wielości miasta w Rumunii, Krajowej. Po przyjeździe wszystkich uczestników oraz zakwaterowaniu zaczęliśmy pierwsze zajęcia polegające na zapoznaniu się z celami i zasadami ogólnymi projektu. Podczas tych intensywnych 9 dni poznaliśmy szczegółowo całe miasto i zaproponowalismy rozwiązania na tamtejsze problemy.

 

Żeby poznać miasto zorganizowana została gra miejska, w której musieliśmy odnaleźć kilka charakterystycznych punktów dla Krajowej, poznać historię miasta oraz przeprowadzić ankietę wśród mieszkańców za co lubią lub nie lubią swojego miejsca zamieszkania. Po przeprowadzonym wywiadzie mieliśmy wstępne rozeznanie co trzeba zrobić. Zaproponowaliśmy wspólnie polską grupą rozwiązania takie jak infobox w Gdyni czy kartę miejską w legitymacji w Krakowie. Inne kraje przedstawiły swoje pomysły.

 

Podczas wycieczki do parku zrobiliśmy wystawę zdjęć Krajowej, które to zdjęcia uprzednio przygotowalismy i wspólnie wybraliśmy. W przeddzień wyjazdu zainicjowaliśmy kampanię parkingową, w której zwracaliśmy uwagę kierowcom jak zostawiają samochody na drodze ponieważ jest to duży problem w Krajowej. Niestety piesi muszą się przeciskać między autami, a matki z wózkami z dziećmi, aby przejechać dalej muszą wchodzić na ruchliwe ulice.

 

Oprócz zajęć poświęconych rozwojowi miasta był panel kreatywny w którym przygotowywaliśmy w grupach broszury informacyjne o programie Erasmus+ czy też projektowaliśmy koszulki. Warto także wspomnieć, że wymieniliśmy się wzajemnie doświadczeniami w non-profit przedsięwzięcach które tworzyliśmy. Odbyły się również 3 wieczory w których reprezentanci krajów pokazywali swoją historię, kulture i zwyczaje. Szczególnie spodobało mi się wystopienie Łotwy, ich ludowe tańce i sposób przekazu. Na pewno odwiedzę ten kraj w najbliższym czasie. Z naszej strony zaprezentowaliśmy krótki film historyczny Polski, potrawy (oczywiście pierogi były na ciepło :) ) oraz poloneza.

 

Organizacja była była godna pochwały, a sami organizatorzy pomocni w każdej sprawie, dyspozycyjni i zaangażowani w realizacje zadań programowych. W projekcie wymiany zagranicznej brałem udział po raz pierwszy. Przed wyjazdem miałem obawy przed tym, czy dam radę porozumieć się z innymi w języku obcym ponieważ dotychczas miałem duże problemy z komunikacją w językach obcych. W trakcie projektu przełamałem swoje bariery językowe i rozmawiałem już swobodnie. Poznałem nowe osoby, które aktywnie działają w organizacjach pozarządowych i robią dużo dobrego dla lokalnych społeczności. Dało mi to bodziec do własnej aktywizacji. Po przyjeździe zgłosiłem się do organizacji cyklu spotkań polityczno-kulturalnych. Zrozumiałem, że każdy może coś zmienić i wnieść w swoim najbliższym otoczeniu.

 

Wyjazd bardzo mi się podobał. Początkowo podchodziłem do niego sceptycznie - sądziłem, że nauka "jak ulepszyć swoje miasto" nie będzie na poważnie. Czekało mnie pozytywne zaskoczenie - poznałem wiele naprawdę ciekawych pomysłow (Ryga Ride, malowanie skrzynek elektrycznych!).

 

Nie to było jednak najciekawszym dla mnie doświadczeniem. Rzeczą, która - moim zdaniem - wzbogaciła mnie najbardziej, był kontakt z ludźmi z innych państw i kręgów kulturowych. Przed wyjazdem nie znałem nikogo z Litwy, Łotwy, Chorwacji i Macedonii + niewiele (nic?) nie wiedziałem o ich obyczajach, kulturze i historii. Teraz - czuję się ekspertem. Było świetnie, jeszcze na żadnym wyjeździe nie nauczyłem się tak wiele.

 

W dniach 2-11.05.2016 r. miał miejsce realizowany w ramach programu Erasmus+ projekt Youth Brings the Change. W jego ramach młodzież pochodząca z Rumunii, Macedonii, Chorwacji, Litwy, Łotwy i Polski dyskutować miała nad tytułową zmianą w takich obszarach jak samorządność, kultura, oświata, a szerzej – rozwojem miast i regionów w taki sposób, aby stawały się miejscami bardziej przyjaznymi zarówno dla mieszkańców, jak i turystów oraz biznesu. Bardzo stymulowała kreatywność lokalizacja projektu – położona niecałe 200 kilometrów od Bukaresztu Craiova to niezwykle urokliwe miasto, o bogatej historii, dużej tradycji akademickiej, ale również pięknych zabytkach kultury. W trakcie przygotowywanych przez organizatorów aktywności, wraz z innymi uczestnikami projektu miałem okazję wymienić spostrzeżenia dotyczące zarówno przykładów godnych naśladowania w innych krajach, jak również pomysłów, które powinny być raczej przestrogą dla innych, aby nigdy nie popełnili podobnego błędu. Ponadto każdy z nas miał okazję spojrzeć na sytuację rozwoju miasta nieco „z góry" wcielając się w miejskiego decydenta podczas gry fabularnej, a także między innymi stworzyć koncepcję swojego wymarzonego miasta czy wziąć udział w warsztatach fotograficznych. W planie nie zabrakło również miejsca na część kulturalno-rozrywkową. Oprócz wspólnych wycieczek po mieście, niesamowicie interesujące były wieczory organizowane co drugi dzień przez uczestników z innego kraju, w trakcie których mieli oni okazję zaprezentować swoją ojczyznę, co często wiązało się z nieznanymi powszechnie faktami. Oficjalnie projekt podsumowała stworzona wspólnie broszura informacyjna dotycząca programu Erasmus+, założeń projektu Youth Brings the Change oraz jego rezultatów. Osobiście uważam jednak, że najlepszym podsumowaniem jest coś innego – nawiązane znajomości, zdobyta dzięki wspólnym rozmowom wiedza oraz doświadczenie i większa wrażliwość na potrzeby innych.

 

Podróż z Polski do Craiovej przebiegła w całości zgodnie z planem. Na miejsce dotarliśmy w przedpołudniowych godzinach 2. maja. Miejsce zakwaterowania, pensjonacik „Casa Boierească" reprezentował sobą stan tylko odrobinę gorszy niż na zdjęciach, słowem warunki bytowe były godziwe. By do sprawy już nie wracać, dodam tylko, że pierwsze noce były stosunkowo chłodne i brak ogrzewania dawał się lekko we znaki, szczególnie płci pięknej. Pozostając w kwestii zakwaterowania – jedzenie było (moim zdaniem) doskonałe, czystość pensjonatu na poziomie wysokim, a jeżeli nawet wynikały drobne na tych poziomach nieporozumienia, szybko zostawały zażegnane w otwartej dyskusji.

 

Panele projektowe towarzyszyły nam od drugiego dnia pobytu na miejscu. Pogoda lekko pokrzyżowała plany organizatorów i nie wszystko odbywało się wg wcześniej ustalonego harmonogramu, ale przecież pogody przewidzieć nie sposób. Mimo wszystko udało się uniknąć jakiegokolwiek chaosu logistycznego, czego się prawdę mówiąc spodziewałem. Duża przestrzeń planowego czasu wolnego pozwoliła przystosować harmonogram do potrzeb zebranej grupy (pełna aktywność intelektualna od godziny 10. okazała się niestety nazbyt optymistycznym zamierzeniem) i przekształcać go w zależności do potrzeb i okoliczności.

 

Zajęcia w odpowiedniej proporcji podzielone były na terenowe i stacjonarne. W ramach tych pierwszych zwiedzieliśmy miasto oglądając (przynajmniej z zewnątrz) architekturę europejskiego pogranicza oraz odwiedzając doskonale zaaranżowane przestrzenie miejskie (ogród botaniczny i park miejski). Zaplanowany flash-mob, który w założeniu miał być akcją promującą poprawne parkowanie (co w rumuńskich warunkach jest w rzeczy samej problemem) wyszedł dość nijako nie spotykając się z odpowiednim (z jakimkolwiek!) odzewem społecznym.

 

Zajęcia stacjonarne odbywały się na zasadzie pracy w losowych grupach międzynarodowych, aczkolwiek były także i takie, które polegały na współpracy w obrębie własnego kraju. Promowaliśmy Polskę poprzez prezentacji innowacyjności i godnych naśladowania inwencji w dziedzinie dziedzictwa i spuścizny narodowej, a także na poświęconym Polsce 'wieczorze inter-kulturowym'. Bez zbytecznej skromności muszę przyznać, że z zebranych narodowości nasza, polska prezentacja wyszła najlepiej, chociaż kroplą dziegciu niech będzie fakt, że zostaliśmy zawstydzeni przez parę reprezentantów Estonii, którzy narodowego 'danse la Polonaise' tańczyli ze znawstwem i gracją pozostającą w sferze naszych nieziszczonych marzeń. W ramach zajęć zajmowaliśmy się także zagadnieniami związanymi z teorią negocjacji a także projektowaliśmy nadruki na t-shirty. Efekty naszego projektowania można podziwiać na grupowych zdjęciach.

 

Podsumowując wydaje mi się, że projekt został przygotowany i zrealizowany bardzo dobrze. Doskonale został wyważony czas poświęcony na wspólną pracę jak i na szeroko rozumiany relaks; doświadczenie organizatorów pozwoliło bez strat rozwiązywać nieliczne konflikty oraz zrealizować wszystkie zamierzenia. Z mojej perspektywy minusem było zbytnie przywiązanie do jednego miasta – będąc po raz pierwszy na dłużej w południowej Rumunii liczyłem na zobaczenie okolic, ale rozumiem też, że ze względów logistycznych nie było to wykonalne. Najważniejszy jednak cel, to jest integracja młodzieży z różnych tak językowo jak i kulturowo regionów środkowej Europy, został zrealizowany z naddatkiem, a zawarte w Craiovej znajomości będą owocować, chociażby tylko na gruncie prywatnym.